[Vous devez être inscrit et connecté pour voir ce lien]


Bon Jovi stelt teleur in Boudewijnstadion - Schipperend tussen nostalgie en verveling








Bon Jovi (**) had zijn Lost Highway Tour amper een betere titel kunnen geven. De Amerikaanse rockgroep toonde zich meer dan eens verdwaald.

Net
als de voorverkoop van het concert kende de show van Bon Jovi in het
Boudewijnstadion een bijzonder mak verloop: in een halfgevuld stadion
kon de band niet langer verhullen dat hij al heel wat jaren over zijn
hoogtepunt heen is.

Jon Bongiovi bleek evenwel altijd al
moeilijker uit te roeien dan een kakkerlak: dankzij een rist
miraculeuze wedergeboortes overleefde de stadiongroep zowel grunge als
nieuwe generaties rockbands. Zo behaalde hun laatste plaat Lost Highway
zelfs al na één week de eerste plaats in de Amerikaanse charts: een
vergelijkbare toppositie had het vijftal niet meer bereikt sinds New
Jersey (1988).

Die legendarische plaat dolf Bon Jovi overigens
gretig op in Brussel, met vergeten classics als 'Born to Be My Baby' en
'Blood on Blood' tot het door een schorre Richie Sambora opgehoeste
'I'll Be There for You'. Met zelden opgevoerde publiekslievelingen als
'Dry Country' (een epische tornado!) en 'Living in Sin' leek de groep
zelfs even af te stevenen op een hoogst originele show.

Helaas
hadden Bongiovi en co. het weinig verlichte idee opgevat om nog
radicaler af te wijken van hun vertrouwde jukebox. Zo weigerden ze 'Bed
of Roses', 'Always', 'Someday I'll Be Saturday Night', 'Lay Your Hands
on Me' en 'Runaway' te spelen, maar kozen ze voor afleggertjes als
'Last Man Standing', 'Story of My Life' en een uitgerekt 'Any Other
Day'.

Slechts sporadisch kwam de band je tegemoet tijdens de
tweeënhalf uur durende set: met een uitzonderlijk knappe versie van
'Wanted: Dead or Alive' bijvoorbeeld, maar ook in 'Blaze of Glory'.
Wanneer Bongiovi zijn kant-en-klare rock inwisselde voor een
westernaanpak wist hij wel te overtuigen. Pijnlijker was 'I'll Sleep
When I'm Dead', waarin zowel 'Rockin' All over the World als 'Start Me
up' van de Stones werd verweven.

Slechts twee keer kreeg de
groep het tamme stadionpubliek manisch aan het dansen: tijdens een
verschroeiende versie van 'Livin' on a Prayer', dat een machtig
a-cappellabegin meekreeg, en tijdens 'Bad Medicine', waarin de zanger
een tenenkrommende versie bracht van 'Shout'. Ironisch, dat zo'n
doorgewinterde stadiongroep zijn toevlucht moet zoeken tot een vijftig
jaar oude cover om te scoren. (Gunter Van Assche)16/06/08 07u59

Un article négatif du titre à la fin. Mais faut pas s'en faire, ils ne savent même pas écrire Bon Jovi ... En gros, SELON L'ARTICLE, BJ a mal choisi le titre de sa tournée, BJ a été lui même perdu, il a manqué de punch et d'imagination, ils ont fait des erreurs, ils se sont gourrés dans certaines chansons, il n'y avait aucune ambiance, le show manquait d'originalité, ils n'ont pas su remplir le stade...Ce con de journaliste parle quand même un peu du gros succès de LH dès sa sortie, le compare au succès de NJ / SWW mais ajoute que le groupe a survécu toutes ces années de façon miraculeuse...comme pour dire "un miracle qu'ils existent toujours". Il critique le fait que BJ a décidé de ne pas forcément jouer des grands tubes attendus par le public de base, moi je pense que ce crétin espérait un méga show avec uniquement les plus gros titres de BJ 'selon les critères de Mr tout le monde qui ne connait rien de BJ sauf les titres entrés dans un ou l'autre hit-parade". Le journaliste estime qu'ils n'ont presque jamais répondu aux attentes du public... ils insinuent même que le groupe a mis de l'ambiance grâce à des covers... Le journaliste reconnaît que Dry County a emballé le stade, mais il a détesté LMS...

Bref, c'est un con qui a écrit cela, il n'y conait rien !

il y a des journalistes cons partout